گلهای صحرایی

مردي باهمسرش در خانه تماس گرفت و گفت:"عزيزم ازمن خواسته شده كه با رئيس و چند تا از دوستانش براي ماهيگيري به كانادا برويم"
ما به مدت يك هفته آنجا خواهيم بود.اين فرصت خوبي است تا ارتقاي شغلي كه منتظرش بودم بگيرم بنابراين لطفا لباس هاي كافي براي يك هفته برايم بردار و وسايل ماهيگيري مرا هم آماده كن
ما از اداره حركت خواهيم كرد و من سر راه وسايلم را از خانه برخواهم داشت ، راستي اون لباس هاي راحتي ابريشمي آبي رنگم را هم بردار !
زن با خودش فكر كرد كه اين مساله يك كمي غيرطبيعي است اما بخاطر اين كه نشان دهد همسر خوبي است دقيقا كارهايي را كه همسرش خواسته بود انجام داد.
هفته بعد مرد به خانه آمد ، يك كمي خسته به نظر مي رسيد اما ظاهرش خوب ومرتب بود.
همسرش به او خوش آمد گفت و از او پرسيد كه آيا او ماهي گرفته است يا نه ؟
مرد گفت :"بله تعداد زيادي ماهي قزل آلا،چند تايي ماهي کپور و چند تا هم اره ماهي گرفتيم . اما چرا اون لباس راحتي هايي كه گفته بودم برايم نگذاشتي ؟"
جواب زن خيلي جالب بود.
زن جواب داد : لباس هاي راحتي رو توي جعبه وسايل ماهيگيريت گذاشته بودم ؟!؟!؟!؟!؟!؟!!؟!؟

صدايم كن

تا نبض عالم

وجود ترا در قلبم بتپد

صدايم كن

تا فانوس خورشيد   

سوختن را در سياهي چشمانم تجربه كند

بگو . . .

          بگو  

تا يك بار ديگر

رو يا هايم را 

در سر انگشتان كلام  

           بكارم

صداي تو

غرور شاخه هاي سرو را به خاطرم مي آورد

ميخواهم

تمام ياسها

به زير پاي تو 

عطر زندگي را ببخشند 

و خستگي هايت 

در رطوبت چشمانم

                             گم  شود

صدايم كن  

تا نيلوفرانه

ترا در آغازكلام

به شاخه هاي آرزو هايم پيوند دهم

و در قلبم

آرزو هايت را

          دوباره بكارم  .  .  .

 

"بر گرفته از وبلاگ رویش"

 حضور هیچکس در زندگی ما اتفاقی نیست.خداوند در هر حضوری رازی نهان کرده برای کمال ما.

خوش آن روزی که در یابیم راز این حضور را.

 

سلام.خیلی وقته وبلاگم رو آپ نکردم.راستش دلیلش این بود که اوایل سال بود و کارهای زیادی داشتم که مجبور بودم به اونا برسم.خوشحالم که در این مدت دوستان با حضور خودشون و گذاشتن کامنت به من محبت داشتن.

ماه اردیبهشت یکی از زیبا ترین ماههای سال بشمار میاد.امیدوارم توی این ماه بهترین خاطرات براتون باقی بمونه.من هم سعی میکنم با خانواده روزهای تعطیل رو توی طبیعت باشم تا بیشتر از مواهب طبیعت زیبای بهاری استفاده کنیم.به شما هم توصیه میکنم لذت طبیعت رو تو ماه اردیبهشت از دست ندید.

ارادتمند شما شهاب

سلام.از همه دوستانی که تو این مدت با نظرات زیبای خود باعث تسلی خاطرم شدند صمیمانه تشکر می کنم.امیدوارم بتونم لایق محبتهای شما باشم.دیگه به ساعات آخر سال ۸۶ رسیدیم.مناسب دونستم تو آخرین پست سال ۸۶ فرازهایی از مناجات پیر هرات رو بنویسم.برای همه سال خوب و پر برکتی رو آرزو دارم.

الهی از فضل تو همین چشم داریم و از لطف تو همین گوش داریم بیامرز ما را که بس آلوده ایم بکرد خویش بس درمانده ایم بوقت خویش بس مغروریم به پندار خویش بس محبوبیم در سزای خویش دست گیر ما را به فضل خویش باز خوان ما را بکرم خویش ـ بارده ما را به احسان خویش.

آسمان می بارد

بوی غم می آید

پیکری سرد و نحیف روی دستان غریب

دگر از برف بدم می آید

آسمان می بارد

مادرم ای گل من تو ز پیمان شکنی هیچ نمی دانستی

رفتی در گوشه ای از بی کسی و تنهایی؟

جایگاهی در باد؟

دگر از خاک بدم می آید

مرغ خوش نغمه ببخشم اگرت بد بودم

از زمستان به خدا بیزارم

گله دارم مادر

هستی ام سوخت ز هجران تو ای یار قدیم

دگر از خویش بدم می آید

نرمی پلک قشنگت زیر انگشتانم

قامت کوچک تو  سردی تیره خاک غربت تلخ وداع

باغبان گل حسرت

عطر ارکیده ز باغ بدنت می آید

گل گلزار غریب

آسمان می بارد

دگر از سنگ بدم می آید

روز پنج شنبه ۲۵ بهمن ۱۳۸۶ در هنگام اذان مغرب مادر عزیزم همچون پرنده ای سبکبال به سوی معبود پرواز کرد.

مادر عزیزم:

بی تو گلشن چو زندونه به چشمم       گلستون  آذرستونه  به چشمم

بی  تو   آرام    و عمر  و   زندگانیم        همه خواب پریشونه به چشمم

برادر عزیزم همیشه دنبال فرصتی بودم که بخاطر تمام خوبیهایی که به من کردی ازت تشکر کنم.الآن موقعیت رو مناسب دیدم که یه جوری بهت بگم که خیلی بابت کمکها و خوبیهایی که به من کردی ازت ممنونم.از وقتی به یاد دارم پشتیبانم بودی و تو همه مراحل حمایتم کردی.دستت خالی بود ولی به روی خودت نیاوردی واز هیچ کمکی به من دریغ نکردی.هیچوقت نتونستم توی چشمات نگاه کنم و بگم چقدر دوستت دارم.حدود ۸ سال از من کوچکتری ولی همیشه در حق من بزرگی کردی.من شرمنده ام که تا بحال نتونستم حق برادری رو در مورد تو ادا کنم.دعا میکنم که کسب و کارت پر رونق بشه .سعی میکنم از این به بعد قدر وجود نازنینت رو بیشتر بدونم.دو بیتی فایز رو به یادت زیر لب زمزمه میکنم:

برادر پشت برادر زاده ام پشت

درخت بی برادر کی کند رشد

سلام دوستان و عزیزانی که مثل همیشه با تاخیر تو نوشتن شرمنده شما هستم.راستش رو بخواهید بدونید برام اتفاق مهمی افتاده بود.روز پنج شنبه عصر تو جاده در حال رانندگی بودم و برف شدیدی هم میومد.بخاطر لغزندگی بیش از حد چند ماشین با هم تصادف کرده بودند.من هم در نزدیکی محل تصادف کنترل ماشینم از دستم خارج شد و  با یک پراید تصادف کردم.در این حین از ماشینم پیاده شدم تا وضع موجود رو ببینم که ناگهان یک پژو  با سرعت به من برخورد کرد که در اثر ضربه وارده به کنار جاده پرت شدم و از ناحیه زانو و شانه چپ دچار آسیب دیدگی شدم.همین ماشین پس از برخورد به من با ماشینم تصادف کرد که خسارت زیادی برام به همراه داشت.زنده موندن من بعد از این حادثه چیزی شبیه معجزه بود چون امروز که با برادرم ماشینم رو از پارکینگ گرفتیم نگاهی هم به پژویی کردم که بهم زده بود.قسمت جلو پژو داغون شده بود.

والله خیر حافظا و هو ارحم الراحمین